مدلسازی در زمینه بیماریهای گیاهی مشابه سایر مدلسازی های اکولوژیکی هست چرا که عقیده بر این هست که همه موجودات زنده شرایط محیط زیستی خاصی رو برای رشد و توسعه نیاز دارند. مطمئنا سایر عوامل هر در این زمینه تاثیر دارند و این بسته به نوع ارگانیسم مورد نطر متفاوت خواهد بود. علمی که امروزه از اون به عنوان مدلسازی پراکنش گونه ها  (Species distribution models) که به اختصار SDM نامیده میشند. مدلهای در سه گروه اصلی شامل مدلهای مکانیستیک-آنالیزی-آماری می باشد. در زمینه بیماریهای گیاهی برخی این نوع مدلسازی ها رو مکانیستیک می نامند.
در حال حاضر مدلسازیهای زیادی در حیطه گیاهپزشکی انجام میشود که یشترشون مربوط به حشرات است. در زمینه بیماریهای گیاهی مدلسازی های بسیار کمی انجام گرفته است که تعدادشون به تعداد انگشتان دو دست هم نمیرسد. البته نسبت به سایر زمینه ها مدلسازی بیماریهای گیاهی کاری سخت تر است چرا که برای مدلسازی و پیش بینی پراکنش بیماریها نیاز به ثبت و دانستن نقاطی هست که بیماری مورد نظر از مناطق گزراش شده باشه و هر چه تعداد این نقاط بیشتر باشد دقت کار بالاتر می رود. در مقایسه با سایر ارگانیسم ها مثل حشرات اطلاعات کمتری در مورد بیماریهای گیاهی در دسترس است که منطقی هم به نظر می رسد چون کار بر روی موجودات میکروسکوپی مثل قارچها و باکتری ها به آسانی کار بر روی حشرات نیست.
در این نوع مدلسازی ابتدا مختصات نقاطی که بیماری در سراسر دنیا مشاهده شده اند ثبت می شود و سپس از طریق مدلهای مختلف آماری نقاطی تولید می شوند که امکان حضور بیماری مورد نظر در آنجا صفر باشد. و سپس با تلفیق این نقاط حاضر و غایب نقشه پراکنش احتمالی این بیماری در سایر نقاط دنیا تهیه می شود.
این نوع مدلسازی چالشهایی را هم به همراه دارد. مثلا عدم گزارش بک بیماری از یک منطقه به معنی عدم حضور اون نیست که در حال حاضر بحث و فعالیت برای بهبود این مشکلات ادامه دارد.